Wat de Muppets je leren over zenuwen

Ken je Waldorf en Statler? De twee oude mannetjes van de Muppets die vanaf het balkon commentaar leveren op alles wat er op het podium gebeurt. Meestal zijn ze niet enthousiast.

In trainingen gebruikte ik ze vaak als beeld voor het deel van je brein dat je zelfbewust maakt. Dat deel kijkt mee naar je eigen gedrag. Zodra je je ongemakkelijk voelt, bijvoorbeeld omdat je voor een groep staat, gaan Waldorf en Statler extra hard praten:

• Als ik maar niks vergeet.
• Als ze maar niet zien dat ik zenuwachtig ben.
• Als ze het maar interessant vinden.
• Had ik maar iets anders aangetrokken.
• Iedereen kijkt naar me.

Het zit in jouw hoofd, niet in dat van de zaal

Die gedachten kunnen je flink in de weg zitten. Het helpt enorm om te beseffen dat ze alleen in je eigen hoofd bestaan. Het publiek is met iets heel anders bezig: met je verhaal, met hun eigen dag, met de vraag wat ze eraan hebben.

Wat helpt

• Word je bewust van de gedachten. Zoek situaties op waarin je je licht ongemakkelijk voelt en let op wat er door je hoofd gaat.
• Check of ze kloppen. Is het echt zo dat iedereen ziet dat je trilt? Meestal niet.
• Oefen in een veilige vorm. Een werkvorm als de Speaking Circle, waarin je voor een kleine groep staat zonder dat je iets hoeft te presteren, laat je ervaren dat de zaal veel welwillender is dan de mannetjes op het balkon.

En onthoud: ook Waldorf en Statler zijn er uiteindelijk alleen voor de show.